ശ്രവണം, മനനം, നിദിദ്ധ്യാസം

ശ്രവണം, മനനം, നിദിദ്ധ്യാസം ഇങ്ങനെ മൂന്നു പടികളാണ് ജ്ഞാനാനുഭൂതിക്കുള്ള അഭ്യാസങ്ങളായി വേദം വിധിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ഇതില്‍ ശ്രവണമാണ് ഒന്നാമത്തേത്.

ആത്മബോധമുള്ള ഒരു ഗുരുവിനു മുന്നിൽ പൂർണ്ണശ്രദ്ധയോടെ, സമർപ്പണത്തോടെ ഇരുന്ന്, ആ ഗുരുമുഖത്തു നിന്നും വരുന്ന അറിവുകളെ ശ്രവിക്കുകയും, ബോദ്ധ്യം വരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് ശ്രവണം.

തിരക്കിൽ പതഞ്ഞു പൊങ്ങുന്ന വിവിധ ചിന്താപ്രവാഹത്തിലലിഞ്ഞു പോകാതെ, അറിഞ്ഞതിനെ വീണ്ടും വീണ്ടും അരക്കിട്ടുറപ്പിക്കുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ ശ്രവണം.

ഇങ്ങിനെ അറിഞ്ഞതിനെക്കുറിച്ച് സൂക്ഷ്മവിചാരം നടത്തുകയും, ഉരുത്തിരിഞ്ഞ സംശയങ്ങളെ ദൂരീകരിച്ച് സ്വയം ബോദ്ധ്യമാക്കി വയ്ക്കുന്നതാണ് മനനം.

ശ്രവണം, മനനം എന്നിവയിലൂടെ സംശയരഹിതമായ അറിവിനെ സമാധിയിലൂടെ കാണുകയും , അതങ്ങിനെതന്നെയെന്ന് നിർണ്ണയിക്കുന്നതും ആണ് നിദിദ്ധ്യാസം.

ശ്രവണം തുടങ്ങുമ്പോൾ തന്നെ മനനവും തുടങ്ങുന്നുണ്ട്. മനനം തീരുന്നതോടെ ആ അറിവ് നാം തന്നെ ആയി മാറുകയും അതിനെ ഹൃദിസ്ഥമാക്കാൻ യത്നിക്കേണ്ടാത്തതായ അവസ്ഥ വരികയും ചെയ്യുന്നു.

അറിവും , അറിയുന്നവനും ഒന്നായി മാറുന്നതാണ് നിദിദ്ധ്യാസം