വാസന ഒരു ബന്ധനം തന്നെ ആണ്. വാസനകളിൽ കുരുങ്ങി കിടക്കുന്ന ഒരുവന് മുക്തി സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ലഭ്യമാകുന്നില്ല.ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നവരും , പ്രശസ്തിയിലും മറ്റു പ്രലോഭനങ്ങളിലും വശംവദരാവുന്നവരും ബന്ധനങ്ങളിൽ തന്നെ ആണെന്നറിയുക.
സൂക്ഷ്മവാസനകൾ പോലും അവസാനിച്ച് ആത്മജ്ഞാനം നേടിയവന് ലൗകിക കാര്യങ്ങളിൽ വിരക്തി സഹജമാണ്.
എത്രയോ ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങൾ ഉണ്ടായി , നിലനിന്നു നശിച്ചു പോയിരിക്കുന്നു.ഭാവനാലോകത്തു നിർമ്മിതമാകുന്ന കൊട്ടാരങ്ങൾ പോലെ ലോകവും മറ്റൊരു ഭാവനാസൃഷ്ടി മാത്രമാണ്.ഈ പ്രപഞ്ചം ദൃശ്യമാകുന്നത് ഹൃദയത്തിൽ ആണ്. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ കൊണ്ടറിഞ്ഞതിനെ സത്യമെന്നു കരുതി ഭാവനാലോകത്തു താലോലിക്കുന്നു , അങ്ങനെ അത് ശക്തിയാര്ജിക്കുന്നു.ജീവിതത്തിൽ കാണാത്ത ചിലതു മരണത്തിലൂടെ കാണുവാൻ കഴിയുകയും , മറ്റൊരു സാങ്കൽപ്പിക ലോകം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
നിമിഷനേരം കൊണ്ട് തകർന്നു പോകാവുന്നതാണ് രൂപാരസാദികളാൽ കിട്ടുന്ന സുഖം.അങ്ങനെയുള്ള സുഖങ്ങളിൽ തൃഷ്ണയില്ലാതിരിക്കുക എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ വിരക്തി.കാമങ്ങളിൽ നിന്ന് കർമ്മവും , കർമ്മഫലങ്ങളും , സുഖദുഃഖങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നു. സുഖദുഃഖാനുഭവങ്ങൾക്കു വേണ്ടി പഞ്ചഭൂത നിർമ്മിതമായ ശരീരം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
ഈ സുഖങ്ങളിൽ മനം മടുത്തു സർവ്വ രാഗങ്ങളും ഒടുങ്ങുന്ന ഒരു അവസ്ഥ ആണ് വിരക്തി. അത് തന്നെ ആണ് സന്ന്യാസത്തിന്റെ തുടക്കവും - സം ന്യാസി - വിഷയങ്ങളെ ത്യജിച്ചവൻ. ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തിൽ നിന്ന് സന്ന്യാസത്തിലേക്കുള്ള വഴികാട്ടിയായി നമുക്ക് വിരക്തിയെ മനസിലാക്കാം.
No comments:
Post a Comment